Vergi Harcamaları: İngiltere-Finlandiya, Şili, İspanya ve Türkiye’de Gelişimi (2016-2023)

Yazarlar

Anahtar Kelimeler:

Vergi harcaması- istisna- muafiyet - vergi indirimi- vergi teşvikleri

Öz

Vergi harcamaları, belirli bir ekonomik sektörleri, faaliyetleri, bölgeleri desteklemek veya teşvik etmek için düzenlenmiş muafiyetlerin veya özel vergi rejimlerinin uygulanması nedeniyle vazgeçilen gelir olarak tanımlanmaktadır. Devletler vergi harcamaları aracılığıyla sosyal ve ekonomik hayata yönelik teşvik uygulamalarını gerçekleştirmektedir. Verginin modern fonksiyonları içerisinde yer alan büyüme, kalkınma hedeflerine ulaşmada da vergi harcamaları etkin bir araç olarak kullanılabilmektedir.  Ülkeler uyguladıkları vergi sistemlerinde yer verdikleri istisna, muafiyet, indirim ve benzeri uygulamalarla vergi harcamalarını somutlaştırmaktadırlar. Vergi harcamaları bütçe ilkeleri çerçevesinde bütçenin eki olarak yasama organlarının onayından geçmektedir.  Böylece saydamlık ve hesap verilebilirlikte gerçekleştirilmektedir. Bu çalışmada OECD üyesi ülkelerden İngiltere-Finlandiya-Şili İspanya ve Türkiye’de vergi harcamalarının gelişimi 2016-2023 dönemi dikkate alınarak incelenmeye çalışılmıştır.

Referanslar

Brys, B., de Mooij, R., de Melo, G., Hebous, S., Kennedy, S., Schatan, R., & Vellutini, C. (2020). “Tax Expenditures and Corrective Taxes in Chile: A joint IMF/OECD Assessment”. IMF Staff Country Reports, Vol. 2020, Issue 305.

Burton, M., Stewart, M. (2011). “Promoting Budget Transparency Through Tax Expenditure Management: A Report on Country Experince For Civil Society Advocates”. University of Melbourne Legal Studies Research Paper 544.

Egeli, H. Tepe, B. (2015). “Gelir Vergisindeki Vergi Harcamalarının Bütçe Gerçekleşmeleri Açısından Değerlendirilmesi”. Vergi Dünyası, 411, 65-79.

Emektar, F. (2014). “Vergi Harcamaları Kavramı ve Türkiye’nin 2006-2014 Yılları Vergi Harcamaları”. Vergi Dünyası, 393, 98-113.

Erdoğan, U. İ. (2021). “Vergi Harcamalarının Etkinlik Analizi”. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.

Gönül, H. H. (2002). “Vergi Harcamaları-II”. Yaklaşım, 112, 68-72.

Jacobsen, M. R. Gebauer, A. Mellbye, K. Pukander, F. Kari, S. Olsen, S. Lindvall, L. (2010). “Tax Expenditures in The Nordic Countries”. A Report From A Nordic Working Group Presented At The Nordic Tax Economist Meeting In Oslo, 1-59.

Kayalıdere, G., Mastar Özcan, P. (2012). “Gelir Vergisi Açısından Vergi Harcamalarının Analizi: Türkiye ve Bazı OECD Ülke Örnekleri”. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17 (1), 341-366.

Kröger, O., Rauhanen, T. (2010). “Verotuet Suomessa 2009”. VATT Valmisteluraportit, 5, 2010.

Maliye Bakanlığı (2007). “Vergi Harcamaları Raporu”. Gelir Politikaları Genel Müdürlüğü, Ankara.

Maliye Bakanlığı (2016). “Vergi Harcamaları Raporu”. Gelir Politikaları Genel Müdürlüğü, Ankara.

Maliye Bakanlığı (2017). “Vergi Harcamaları Raporu”. Gelir Politikaları Genel Müdürlüğü, Ankara.

McDonald, H. (2010). “Türk Vergi Sistemindeki Vergi Harcamalarının Etkinlik ve Verimlilik Açısından Değerlendirilmesi”. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.

Pedük, T. (2006). “5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ve Vergi Harcamaları”. Vergi Dünyası, 294, 114-117.

Rauhanen, T., Venetoklis, T. (2012). “National Economic Report Finland”. Nordic Tax Journal, 102-116.

Tekin, A., Sökmen Gürçam, Ö. (2016). “Vergi Harcamaları: Seçilmiş Bazı OECD Ülke Uygulamaları”. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17 (2), 139-158.

İndir

Yayınlanmış

2023-04-20

Sayı

Bölüm

Araştırma Makaleleri

Nasıl Atıf Yapılır

Vergi Harcamaları: İngiltere-Finlandiya, Şili, İspanya ve Türkiye’de Gelişimi (2016-2023). (2023). Uluslararası Uygulamalı Ekonomi Ve Finans Çalışmaları Dergisi, 8(1), 1-38. https://journal.bauderpress.org.tr/index.php/ijaefs/article/view/142